Vršac je jedan od gradova koji se u naše vreme još može smatrati oazom mira i čistog vazduha. Oduvek na značajnim magistralnim putevima, Vršac je i sada grad kroz koji se mnogo prolazi, ali se u njemu i ostaje.

Nastao na ivici Panonske nizije, u jugoistočnom delu Banata, ovaj grad ima prednost da iznad njega počinju prave planine sa izletištima u prijatnim predelima i bogatim lovištima. Možda više od svega, to je grad-muzej, koji u svojim ustanovama, u svojim crkvama i kućama, krije neizmerno blago značajne kulturne tradicije iz dva poslednja veka. Vršac je grad koji vekovima zadržava svoju lepotu i slikovitost.

Tragovi ljudskih staništa u ovom predelu potiču još iz mlađeg paleolita, približno pre 20 hiljada godina. Sloveni se tu doseljavaju još u VIII veku. Međutim, prvi pisani dokument u kome se pominje naziv Vršac je izveštaj jednog kaluđera, upućen mađarskom kralju Beli IV, početkom XIV veka. Od tada se prate i masovnija dolaženja Srba. Turci su prvi put osvojili Vršac 1552. a iz njega isterani 1717. Od tog vremena grad se naglo razvija. Vršac je postao sedište novoosnovanog distrikta sa 72 naselja, dobivši poštu i tržišno pravo. Zahvaljujući tome kao i svom povoljnom geografskom položaju Vršac je postao privlačan za mnoge trgovce i zanatlije. Naseljavanjem novog stanovništva dolazi do novih etničkih odnosa i znatnih promena u strukturi stanovništva. Od tada Vršac ima šaroliku etničku sliku. U njemu i danas živi preko dvadeset nacionalnosti.

Pored značajnih istorijskih spomenika kakvi su Gradska kuća, Eparhijski dvor, Stara apoteka, srednjevekovno utvrdjenje Kula dominira gradom. Najmarkantniji spomenik istorije ovog grada, Kula, građen je sredinom XIV veka i sazidan je od kamena. Visoka je 21 metar, široka oko 6 metara, sa zidovima debljine oko 2,5 metra. Iako izložena zubu vremena, Kula je osposobljena za posete turista i sa svog vidikovca pruža pogled na okolinu Vršca.

Vršac je grad mnogih naših znamenitih ličnosti. Obzirom da je pozorišni život Vršca počeo da se razvija od samih početaka pozorišta u Srba. Prve pozorišne predstave davane su još 1793. godine. Jedan tako bogati kulturni centar sa brojnom publikom razvijenog ukusa, imao je i svoje pisce. U XVIII veku živi i radi Nikola Nešković, poznati pisac i slikar. On je poznat i kao predak najznamenitije ličnosti rođene u Vršcu, Jovana Sterije Popovića, jedne od najznačajnijih figura srpske književnosti. Opisujući događaje iz istorije svog naroda, Sterija je ovekovečio svoj rodni grad i sa pravom je nazvan „ocem srpske drame". Sterija je i osnivač i Srpske akademije nauka i umetnosti i Narodnog muzeja, a postavio je i temelje modernom školstvu u Srbiji. Pored Sterije u Vršcu su živeli i Gavrilo Peraković, Laza Nančić, Jaša Tomić i jedan od najboljih naših pesnika novog vremena, Vasko Popa kao i mnogi drugi.

Vršac je grad u kome su rođeni i veliki slikari. Prvi potiče iz XVIII veka, Nedeljko Popović Šerban, njegov učenik Nikola Nešković, zatim Vasilije Nedeljković, Rajko Stojanović, njegov sin Josif Rajkov i drugi. Svakako jedan od najznačajnijih srpskih slikara novog vremena Paja Jovanović, rođen je u Vršcu 1859. godine. Slike ovog velikog slikara nalaze se po celom svetu, a njihove reprodukcije krase mnoge domove. Njegov ,,triptihon" ostaće u Vršcu, ne samo kao umetničko delo, već i kao dokument o životu u vremenu kada je nastao.

Pored svega nabrojanog Vršac je grad vina, čokolade, lekova ali i sporta. U Vršcu su rođeni čuveni šahovski velemajstor Bora Kostić, teniseri, čuveni rvači, fudbaleri, gimnastičari...

Boje ovog grada brane i mnogi klubovi. Od 2006. godine Vršac ima dosta prvoligaških klubova: Hemofarm i Swisslion Takovo u košarci, Banat u odbojci, klub malog fudbala Forum i stonoteniski klub Vršac. Stepenicu niže je i rukometni klub Mladost, a u Srpsku ligu je ušao i ljubimac publike, fudbalski klub Vršac.

U Vršcu postoje idealni uslovi za rad sportista. Ne postoji dovoljan broj sinonima u našem rečniku koji bi mogao da opiše impresivni izgled sportsko-poslovnog centra „Millennium" i njegovih pratećih objekata. Između ovog savršenog zdanja i prelepog gradskog parka, nalazi se stadion, izgradjen nakon Drugog svetskog rata. U gradu postoji i manja dvorana, čiji zidovi pamte mnoge velike utakmice, a to je sala hemijske škole „Braća Acketa". Treba izdvojiti i manje sale, predviđene za borilačke sportove.

Vršac je grad u koji treba doći, videti i u njemu ostati.